maandag 11 december 2017

Pyjamalove

Ken je dat gevoel dat het compliment groter is dan het geschenk? Zo kwam het dus dat ik het kerstkadootje (of toch één van de zovelen) voor de zoon zelf maakte. Toen ik een tijd geleden voorstelde een aantal coole pyjama's te kopen, ja ik geef het toe ... ondergetekende deed dit puur uit eigen gemak, vertelde zoonlief me dat die 'niet goed slapen' wegens 'te warm' en 'niet goed zitten'.

"De beste pyjama's zijn die dat jij zelf maakt mama." 

Boemsjakalaka (zo zou de zoon het zelf zeggen), als dat geen kado is! *glunder*



Toen ik dan toch nog eens even tijd kon maken om mijn naaimachine boven te halen moest ik dus niet lang nadenken over wat ik zou maken. De stof had ik een hele tijd geleden gewonnen bij Pysselnabon en is er eentje van 'I got stripes'.





Gezien het kind in kwestie niet wil stoppen met groeien was ik genoodzaakt te combineren met een ander stofje, kwestie van niet af te komen met een short in de winter. Ik combineerde met okergeel en vind de pyjama zo helemaal winterproof. Wat denken jullie?

donderdag 7 december 2017

Throwback summer ... Dominicaanse Republiek


Een kleine poll op Instagram maakte snel duidelijk dat jullie nog zitten te wachten op een verslagje van onze zomerreis. Ik zou kunnen zeggen dat ik heb gewacht op kille temperaturen om jullie met mijn verslag te verwarmen maar sorry, 't was er gewoon nog niet van gekomen.

Bij deze maak ik dat graag goed! Ook wel fijn om zelf terug even weg te mijmeren bij al die mooie beelden.

Wij boekten onze reis via Jetair en mochten tijdens onze vluchten genieten van alle luxe op de nieuwe Dreamliner 787. Jullie zullen het misschien niet geloven maar onze, toen nog 6-jarige, zoon vroeg toen we landden waarom we maar zo kort gevlogen hadden. Dat de vlucht meer dan 9 uur geduurd had was hem gelukkig niet opgevallen. Extra beenruimte, voor alle passagiers een eigen scherm met spelletjes en films enz., extra zuurstof, stillere motoren en door de verlichting wordt er een nacht gesimuleerd. Alle beetjes helpen toch om die jetlag te vermijden!


Aangezien wij in augustus gingen waren we ervan op de hoogte dat we in het orkaanseizoen zouden zitten, maar de kenners zeiden ons allemaal dat dat niet zoveel voor stelt. Hebben wij zoveel geluk gehad dat de eerste orkaan enkel op zee voorbij is gekomen en dat we net thuis waren voor daar de hel losbarstte. De orkanen waren dan ook de reden waarom er op sommige stranden zoveel zeewier aanspoelde.



Ondanks het lange twijfelen tussen een aantal hotels hebben we het advies van een aantal kenners gevolgd en hebben we gekozen voor het Gran Bahia Principe Bavaro hotel. Kindvriendelijk, veel zwembaden en ondanks de grootte van het resort geen hoge gebouwen, dat zou ik echt een afknapper vinden. Dat het luxueus was valt niet over te twisten, wel merk ik een groot verschil met een hotel uit Turkije met evenveel sterren. Laten we het zo stellen dat de Dominicanen, en dit hebben we van inwoners zelf vernomen, zich liever niet al te moe maken. Dat mochten we dan ook ervaren bij aankomst. Aangezien er één all in bandje te weinig was besloten ze aan het onthaal even een pauze te nemen, zo eentje van ongeveer een uur. Na dat uur kregen we dan toch onze sleutel en de opdracht morgen nog eens langs te komen voor het bandje, dat konden ze natuurlijk geen uur eerder melden.

Er valt eigenlijk niets aan te merken op het hotel, we voelden ons er helemaal thuis en vooral op het strand was het onder de rieten parasollekes en de palmbomen heerlijk genieten, zeker als er dan ook nog eens een paar meter verderop een huwelijk plaats vindt. Romantiek en traantjes wegpinken op en top.

Toch vonden we het eeuwige zonde er niet even op uit te trekken. Het opzoekwerk vooraf maakte het makkelijk te beslissen waar we onze eerste excursie zouden boeken. Wimpy, zelf geboren en getogen in België en later naar de Dominicaanse verhuist, verzorgde de excursie naar Saona. Moest je twijfelen over welke touroperator ..., Wimpy it is.
We werden opgehaald in het hotel en reden door het binnenland en de suikerrietvelden naar het vissersdorpje Bahayibe. Met de speedboot volgden we de kustlijn door het Nationale Park en de rotsen van Penon waarna we aankwamen bij het paradijselijke warme kristalheldere water. Je kent dat wel van de foto's en filmpjes. Ik dacht altijd dat er op die foto's wel een filterke of 10 stonden om dat water zo blauw te krijgen en het strand zo wit, maar nee, het paradijs bestaat echt!



We wandelden zowat een kilometertje in het water waar we ook zeesterren konden opvissen, uiteraard maar voor even. Blijkbaar smokkelen sommige toeristen ze mee, serieus?
Langs de Mangroven zetten we de tocht verder naar het vissersdorpje op het eiland Saona. Ik had een klein stadje verwacht, met wat winkeltjes of zo. Wat we te zien kregen waren enkele huizen, die amper huizen genoemd konden worden, het plaatselijke leger dat toevallig voorbij kwam, de hoofdweg (of laten we zeggen de Meir van Saona) dat eigenlijk een hobbelig zandweggetje was. Kortom, cultuurshock maar oh zo prachtig. Oh ja, het houten huisje op de foto? Dat kan je kopen voor ongeveer 350.000 euro, zonder eigendomspapieren weliswaar. Koopje?





We bezochten er een zeeschilpaddenboerderij. Hier worden de eitjes van de schilpadden tijdelijk ondergebracht om ze veilig te laten uitkomen. Als de schilpadden genoeg op krachten gekomen zijn worden ze opnieuw vrij gelaten in de zee. We hadden geluk dat prille babygeluk van dichtbij te kunnen bewonderen.


Waar Wimpy er met kop en nek bovenuit steekt en wat de grootste reden was om met via hem te boeken was het privéstrand. Hier konden we een tijdje rustig vertoeven en zwemmen zonder dat er massa's toeristen aan kwamen varen. Heerlijk was dat!







Na al die rust trokken we naar een strand waar we mochten genieten van een typische BBQ en uiteraard de bijhorende cocktails. Enkele uurtjes later werden we opgehaald met de catamaran om zo, onder begeleiding van typische salsamuziek, de tocht naar het haventje aan te vatten.


Na deze excursie was ik helemaal verkocht. Ik wou nog meer van dit mooie eiland ontdekken dus we besloten het deze keer avontuurlijker aan te pakken. Met buggy's trokken we door het binnenland waarbij we nog maar eens met beide voetjes op de grond kwamen te staan. Zoveel armoede, kinderen die langs de weg staan te bedelen, overal afval op elkaar gegooid. De pracht en praal van de stranden vind je duidelijk niet in het binnenland. We gingen zwemmen in een grot en reden daarna door naar Macao Beach om ons even te ontdoen van al het stof.












Er valt nog zoveel meer te vertellen maar dat zou maar een kilometerslange blogpost opleveren. Kortom kan ik wel stellen dat dit en nog veel meer mooie momenten zoals de eerste keer melk uit de kokosnoot drinken, de heerlijke ritmische muziek die je overal achtervolgt, het lekkere eten, de zon, de warmte en het samenzijn onze vakantie helemaal top maakten!

Zonde om al deze foto's alleen maar op de harde schijf te hebben staan. Dankzij Fotofabriek.nl komt daar snel verandering in! Stay tuned ...

Aftellen maar naar de volgende vakantie! Hebben jullie al geboekt?


Alle foto's onbewerkt.

donderdag 16 november 2017

Een comfydress als cadeau

Afgelopen weekend was de dochter te gast op een verjaardagsfeestje. Ik dacht dat de jarige in kwestie een zelfgemaakt jurkje wel zou weten te appreciëren en had gelukkig gelijk. 


Ik had helemaal geen patroon voor het jurkje dus verlengde gewoon een sweaterpatroontje. Easy peasy!

De letters knipte ik één voor één uit en naaide ik vast.


De foto's zijn kwalitatief niet zo top, ik maakte het jurkje op de valreep en toen was het al te donker om deftig te fotograferen. Mijn excuses!

vrijdag 27 oktober 2017

Thermen Katara ... de locatie voor een beetje me- en we-time

Make yourself a priority once in a while. 
It's not selfish, 
it's necessary.

Nu de vakantie er alweer een tijdje op zit, de kinderen weer ondergedompeld worden in huiswerk en buitenschoolse activiteiten, mama en papa zich weer volop concentreren op hun rol als taxichauffeur van school naar de voetbal en de turnles, judoles en korfbal en als het een beetje mee zit nog even tussendoor zelf kunnen zwoegen in de fitness wordt het weer tijd om even op adem te komen.

De deur achter je dichttrekken en een dag genieten van rust, geen ge-mama of ge-papa rond je heen en de batterijen opladen is net wat ik nodig had tijdens de donkere dagen die momenteel hun intrede doen. Een dagje wellness bij Thermen Katara kwam dus als geroepen.


Eerder vertelde ik jullie in deze blogpost over onze eerste stappen in de 'publieke saunawereld'. Iets wat me in het begin wel wat stress bezorgde bleek volkomen onterecht. Intussen voel ik me immers even goed op mijn gemak daar als dat ik in mijn joggingbroek in de zetel zou hangen.
Intussen was het dus de derde keer dat we deze Thermen bezochten. Alles is hier tot in de puntjes geregeld, voor ons dus geen enkele reden om de rust elders op te zoeken. Als je mij één ultieme reden vraagt waarom deze wellness er voor mij met kop en nek bovenuit steekt is het toch wel het oog voor detail. En dan bedoel ik echt ook de meest pietluttige details. Alles netjes afgewerkt, de sfeer klopt, de rust overheerst en de bediening is uitermate hartelijk.


Na het warme onthaal, zoals we intussen gewend zijn, konden we genieten van een ontbijt om U tegen te zeggen. Vers fruitsap, een glaasje bubbels, koffie of thee, heerlijk brood, kazen, zalm, een eitje, verse kaas met granola en dan vergeet ik vast nog veel meer. Met zo'n gevulde maag besloten we rustig te starten en vroegen eerst aan de bar een rondleiding aan.
Ja we wisten intussen wel waar alles was maar toch is die rondleiding een aanrader! We kregen zo enkele tips over in welke volgorde we het best de sauna's konden nemen, hoeveel tijd je idealiter tussen de verschillende sessies laat, wat de kortste route naar de kleedkamer is en ook waar de dichtstbijzijnde toiletten zijn, handig nietwaar? :-) 


Na een ontspannend voetbadje was het tijd om ons helemaal over te geven aan een heerlijke massage. We kregen eerst een gezichtsreiniging en daarna een volledige lichaamsmassage. Nu heb ik her en der al wel enkele massages ondergaan in andere wellnesscentra maar die waren niets in vergelijking met deze ervaring. In een heerlijke rustige omgeving voelde ik gedurende een uur zo alle stress en drukte uit me wegglijden. 



Om nog even in deze roes te blijven besloten we aansluitend de scrubsessie in de hamam te volgen. Met een zacht babyvelletje dronken we in de gezellige bistro onze smoothie voor de open haard. Wat vitamientjes rijker trokken we naar de Thaise sauna voor de opgietsessie. Voor de derde keer op rij genoten we van dit warme ritueel. We lieten ons vertellen dat de opgietsessie in de Finse sauna nog iets pittiger is, dat klonk als een uitdaging. Na een tijdje relaxen en op adem komen waagden we het erop en we moesten inderdaad toegeven dat het nog intenser was, maar met een nog meer voldaan gevoel achteraf. 


In de bistro namen we de tijd om opnieuw op te laden en ons te laten verwennen met de heerlijke gerechtjes die geserveerd werden. Wat mij vooral opviel is dat de kaart keer op keer aangepast wordt. Ook al besluit je om op regelmatige basis te komen, het aanbod zal je zeker niet vervelen.
Helaas zat onze dag er toen bijna op. Na nog een uitgebreide douche waren we weer helemaal opgeladen, klaar om de wilde schoolverhalen van de kinderen te aanhoren.

Ik kan het iedereen aanraden even vrij te nemen van het ouderschap, het kleine grut onder te brengen bij de grootouders, tantes en nonkels of vrienden en gewoon even me-time of we-time te nemen. Willen jullie net als wij even ontsnappen aan de dagdagelijkse drukte? Neem dan zeker een kijkje op de website van Katara. Katara bestaat intussen 6 jaar, hip hip hoera, en er zijn enkele leuke promoties en arrangementen in de aanbieding!

Hebben jullie deze wellness al bezocht? Genoten jullie er ook zo hard van? 


Met dank aan Thermen Katara voor de hartelijke ontvangst en het publicatiemateriaal

maandag 11 september 2017

Voor elk wat wils

Een tijd geleden begon het te kriebelen om nog eens wat te testen, verschillende maatjes, verschillende quotes. Ik deed een beetje bandwerk en tadaa: 






En of dat experimenteren me bevallen is ... er ligt alweer een nieuwe stof klaar. 

maandag 28 augustus 2017

Sew challenge in de bloemetjes gezet

De afgelopen blogmeeting georganiseerd door Davina haalde ik niet maar de sew challenge die eraan vast kleeft zoals slagroom op warme chocolademelk, het krokante paprikajasje rond m'n pindanoten, het laagje chocolade op de dinosauruskoek, enfin je snapt het wel ... dat wou ik niet uit de weg gaan.

Ik kreeg van Davina een bloemenstof toegestopt, wel 7 meters lang, slik. Gelukkig hadden de dochter en ik meteen een klik met de stof. Ik kreeg dan ook 3 criteria toegestopt: deze bloemenstof - twinning - foto's met bloemen. Check!



Met Eline haar verjaardag in aantocht besloot ik twee feestelijke jurkjes te toveren. Voor mezelf gebruikte ik het Wandapatroon uit La Maison Victor. Voor Eline permitteerde ik mezelf wat te experimenteren om tot een matching resultaat te komen.







Het stofje werd gesponsord door Mon Depot. De bloemen bezorgden me een nostalgisch gevoel toen we ze kochten aan het bloemenkraam van een meisje op het strand in Knokke. Het zoeken naar de couteaux om te betalen bezorgde ons enkele uren zoekwerk. Geen idee wie het het leukst vond, Eline of ik ...

Voor diegenen die het misschien al gemerkt hadden, ik maakte eerder voor Eline een top waarbij ik subtiel al een randje in deze bloemenstof uitprobeerde. 

Nogmaals dank aan Davina om alles weer in tot in de puntjes te regelen! 't Is dat ik al getrouwd ben, anders kreeg jij de hele planning in handen :-). X

Benieuwd naar de andere uitdagingen? Deze dames vertellen je er vandaag meer over: